Witrug fluitvogel - Gymnorhina tibicen hypoleuca - White Backed Magpie
De Witrug fluitvogel komt voor in Australië, Nieuw Zeeland en Nieuw Guinea. De Witrug is een ondersoort van de zwartrug fluitvogel Zie hier Volgens sommigen zijn er negen ondersoorten terwijl anderen maar over drie ondersoorten spreken.
De witrug fluitvogel komt net als de zwartrug fluitvogel vaak op de grond, zijn lange sterke poten zijn daar zeer geschikt voor, hij kan snel en behendig lopen. Op de grond vindt hij ook het grootste deel van zijn voedsel, insecten, spinnen en wormen. Haast ieder kiertje en spleetje in de grond en onder planten wordt onderzocht met de sterke snavel. Af en toe eet hij ook bessen en andere vruchten.
De naam fluitvogel heeft deze vogel natuurlijk niet voor niets, hij heeft een zeer luide en heldere zang en daarnaast een enorm uitgebreid repertoire. Net als veel spreeuwensoorten is het ook nog eens een prima imitator, die menig vogelaar op het verkeerde been weet te zetten.
Fluitvogels zijn sociale vogels, ze leven meestal in groepen van rond de 20 vogels. Binnen zo'n groep is er één dominante man, twee of drie dominante vrouwtjes en de rest is ondergeschikt. Zo'n groep kan een territorium erg fel verdedigen, zelfs tegen mensen zijn ze vaak erg agressief, zeker als er genesteld wordt.
Ook het broeden gebeurt namelijk binnen zulke groepen. De pop vlecht een groot nest van takken, dat ze aankleedt met fijner materiaal. Waar schapen leven, wordt veel wol gevonden in de nesten. De pop legt per keer gemiddeld 4 blauwgroene, gevlekte eieren die ze alleen uitbroedt. De man bewaakt gedurende het broedproces het nest zo mogelijk nog feller.
Als de jongen na ruim drie weken uitvliegen, worden ze door de hele groep beschermd en opgevoed. De vader leert ze zelf prooien vangen. Jonge vogels blijven vaak hangen binnen de groep tot deze te groot geworden en er nieuwe mannen sterk genoeg zijn om zelf een groep te leiden. Jongen uit verschillende sociale groepen vliegen vaak tegelijk uit, zo krijgt elk individu de kans ter zijner tijd in een "verse" groep te leven. Vaak sluiten 2 of drie ervaren vogels zich bij een nieuw te vormen groep aan.