Suikerdiefje (Coereba flaveola)
Het suikerdiefje is een klein vogeltje dat voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika en op de Antillen.
Het dankt zijn naam aan zijn bijzonder eetgewoonte. Hij eet voornamelijk nectar van bloemen, maar waar veel vogels daarbij de bloemen bestuiven, prikt het suikerdief een gaatje in de bloemkelk. Hij zuigt de nectar uit de bloem zonder "er iets voor terug te doen", een diefje dus.
Van oorsprong kwam het suikerdiefje voor in de de dichte wouden, maar al jaren zoekt hij ook de mens op, omdat hij ervaren heeft dat ook de mens gek is op zoetigheid. In veel tuinen hangen flesjes en pijpjes gevuld met suikerwater of honing om onder andere deze kleine schoonheid te lokken.
Suikerdiefjes leven meestal solitair, ze zwermen wel in groepen maar dat is alleen op plaatsen waar voedsel te vinden is. Er zijn diverse ondersoorten, waarschijnlijk puur geografisch bepaald. Sommige soorten broeden als de regentijd aanbreekt maar er zijn ook soorten die door het hele jaar kunnen broeden.
Man en pop bouwen samen een nestje van grassen en bladeren, meestal een soort horizontale cylinder. De binnenkant wordt bekleed met allerhande fijn materiaal. Zodra het popje het nest goedkeurt wordt er gepaard en zal de pop in het nest verdwijne. De man bewaakt haar en het nest tijdens de nestbouw fel en blijft zoveel mogelijk vlakbij het nest.
Als er eenmaal eitjes zijn, mag moeder het echter zelf uitzoeken, met de verzorging verder bemoeit hij zich nauwelijks.
De pop brengt de jongen groot met nectar en kleine insecten. Suikerdiefjes kunnen wel 4 nesten achter elkaar grootbrengen zolang de omstandigheden gunstig zijn (vochtig genoeg).